De oorlogsjaren, bracht de familie Scheffer op Schilberg door. Het kermisvieren was gestopt en men kreeg tijdelijk onderdak in de Strohulzenfabriek van de familie van der Laak. (ligt naast het spoor links, als je van Echt uit naar Schilberg gaat over de Peyerstraat) Ze hadden er 2 woonwagens, 2 pakwagens en hun paarden ondergebracht. Toen de bevolking van Echt, op bevel van het Duitse gezag, verplicht moest evacueren, op 7 november 1944, bleef men rustig in de fabriek zitten. Frits: “Maar op een dag kwamen enkele Duitse soldaten. Ze waren hoogst verbaasd dat we er nog waren. Toen ze de 2 paarden zagen, waren die natuurlijk meteen gevorderd. Mijn vader liet een briefje zien van de Roermondse Ortskommandant waarin stond dat we die nodig hadden voor ons kermisbedrijf, maar dat hielp niet veel. Wat wel hielp was dat de paarden zich niet mee lieten nemen. Ze stampten, briesten en gingen tekeer als nooit tevoren. Het vorderen ging dus mooi niet door. Wat wél door ging was onze evacuatie. We moesten direct weg daar. De 2 pakwagens met de attracties lieten we in de fabriek staan. Met de 2 woonwagens vertrokken we richting Montfort naar het Groense bos. Daar hebben we de oorlog heelhuids overleefd en werden er bevrijd. Want toen we een keer ‘s morgens erop uit gingen om melk in het dorp te halen, zagen we ineens een paar tanks staan. De bemanning stuurde hun voertuig op ons aan. De Engelsen, want dat waren het, kwamen mee het bos in. Ze kwamen zich in onze woonwagen warmen en wat eten klaar maken op de kachel. Daarna vertrokken ze weer. Niet lang daarna gingen we weer terug naar Schilberg, erg benieuwd of ons materiaal de oorlog overleefd had. Dat was gelukkig wel het geval. Niet vanzelfsprekend, want op Schilberg was hevig gevochten! Het Kruispunt aan de Rijksweg was strategisch erg belangijk. En er vielen onder de soldaten, alsook onder de burgerbevolking, veel slachtoffers. Een 13 tal Britse soldaten werd na de gevechten tijdelijk naast de Kapel van Schilberg begraven. (Dat is goed te zien op de kermisfoto) We hebben later met onze wagens, maanden bij Schulpen aan het kruispunt bij de Rijksweg gestaan. Waar nu “Echt genieten” is. We keken er ons spul na en lieten het orgel op de stoep een keer draaien. Ons kermisspul had veel geleden van het lang opgeslagen staan. Daarom begonnen we aan een schilder- en opknapbeurt. We bezochten uiteindelijk Schilberger- en Echter kermis weer in 1946. Niet alleen wij waren blij, de mensen ook. Ze mochten eindelijk weer vieren en even alle ellende vergeten. Tijdens de kermissen na de oorlog, werd flink geld uit gegeven en dat hadden we na die lange gedwongen pauze, heel hard nodig!”
n.b. De gesneuvelde soldaten op de foto, zijn later overgebracht naar het Britse oorlogskerkhof in Nederweert. De zweefmolen en een kermiswagen zijn te zien. De schuitjes hangen nog niet aan de molen, of zijn ze net weggehaald?
Tekst: Peter Roufs
Foto’s: Imperial war museum & onbekend.
